Dit project is ontstaan tijdens mijn zwangerschap of beter gezegd, later heb ik er woorden en vorm aan gegeven. Tijdens mijn zwangerschap merkte ik hoe mijn gevoelswereld zich langzaam opende en mijn sensitiviteit toenam. Toen mijn dochter er eenmaal was, verdiepte dat zich nog meer in de afstemming op haar.

 

Ik vond het prachtig om te ervaren hoe de natuur werkt, en hoe een vrouw zich als vanzelf voorbereidt op het fijngevoelige contact met haar kindje.​ Tegelijkertijd vond ik het ook ingewikkeld, zowel tijdens mijn zwangerschap als daarna. De wereld draait immers gewoon door en de omgeving verandert niet mee. Alleen ik bevond me gevoelsmatig op een totaal andere golflengte.​ Juist dat, wat zo natuurlijk is, wat zo bedoeld is, kan daardoor gaan wringen. Terwijl het in essentie een superkracht is.

​

In gesprekken met andere mama’s hoorde ik vrouwen die het proces van verzachten als een zwakte ervoeren. Vrouwen die zich er lastig aan over konden geven. Vrouwen die de verschuiving in het tempo wel voelden, maar zich toch lieten leiden door krachten van buitenaf. En later, vrouwen die zich schuldig voelden richting hun partner vanwege de veranderingen en vrouwen die twijfelden of ze wel genoeg hadden gedaan op een dag, terwijl ze net bevallen waren. 

​

Het gaat me oprecht aan het hart. En dat is precies waarom dit project er mocht komen. Om die superkracht van de zwangere vrouw en de nieuwe moeder zichtbaar te maken en te eren. De natuur heeft het zo bedoeld.